Bijna alle Nederlanders van 45 jaar en ouder hebben wel eens gehoord van de term beroerte. En ze weten ook tot welke kortetermijnklachten een beroerte kan leiden. Maar dat er ook na jaren nog problemen kunnen optreden, zoals depressieve stemmingen en planningsproblemen, dat is veelal onbekend.
Dat blijkt uit een enquête van de Hersenstichting onder de Nederlandse bevolking over de gevolgen van een beroerte.
Hoewel de meeste Nederlanders wel eens van een beroerte hebben gehoord, is de term CVA veel minder bekend. De helft heeft hier wel eens van gehoord. Ongeveer de helft van de ondervraagden kent iemand in zijn directe omgeving die een beroerte heeft gehad.
80 tot 90% van de mensen herkent vooral kortetermijnklachten, zoals moeilijk spreken of verlamming van arm of been. Langetermijngevolgen zoals emotionele vervlakking, depressieve stemmingen en planningsproblemen zijn minder bekend. Slechts een kwart van de ondervraagden weet dat dit ook gevolgen van een beroerte kunnen zijn.
Daarnaast is er ook vrij weinig bekend over de herstelmogelijkheden na een beroerte. Ruim 4 op de 10 denken, onterecht, dat in de eerste 3 maanden na een beroerte het meeste herstel plaatsvindt. In werkelijkheid is dat in het hele eerste jaar na de beroerte.
Eenderde denkt dat je na een beroerte volledig herstelt, en niet (mogelijk) voor de rest van je leven klachten kan houden. En een kwart ziet geen heil in het revalideren jaren na een beroerte, terwijl dit wel zinvol kan zijn.
Ook denkt een kwart van de ondervraagden dat revalidatie alleen zinvol is voor lichamelijke problemen, terwijl er juist ook de gevolgen op gedragsmatig of emotioneel gebied mogelijk nog behandeld kunnen worden.
Bron: Hersenstichting |
