Veel patiënten die lijden aan de ziekte van Huntington krijgen geen adequate pijnmedicatie. Dat blijkt uit onderzoek van Erik Scherder, hoogleraar klinische neuropsychologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam, en collega’s. Hij beschrijft dit in het prestigieuze medische tijdschrift The Lancet en reageert daarmee op twee eerder verschenen artikelen die stigmatisering en isolatie van Huntington-patiënten bespreken.
De ziekte van Huntington is een erfelijke ziekte die bepaalde delen van de hersenen aantast. De ziekte uit zich in zowel lichamelijke symptomen (zoals het voorkomen van onwillekeurige bewegingen) en psychiatrische symptomen (zoals persoonlijkheidsveranderingen en verstandelijke achteruitgang).
Een veelgehoorde vluchtige observatie van Huntington-patiënten die te hete thee drinken zonder tekenen van pijn, werd ook in The Lancet beschreven. Scherder en collega’s deden nader onderzoek naar pijnbeleving bij Huntington. Meer dan de helft van de onderzochte patiënten lijdt pijn: slechts een klein deel daarvan ontvangt echter pijnmedicatie. Medicatie die bij nader onderzoek bovendien niet adequaat blijkt te zijn.
Een verstoring in het zenuwstelsel leidt tot ‘centrale pijn’, die niet toereikend wordt behandeld. Gegeven het feit dat pijn vaak onopgemerkt blijft bij deze groep patiënten, zou men veel meer de tijd moeten nemen om thee met ze te drinken, zo betoogt Scherder in The Lancet.
Scherder doet met zijn afdeling Klinische Neuropsychologie van de VU reeds vele jaren onderzoek naar de effecten van dementie op pijnbeleving. Ook studies naar de relatie tussen multiple sclerosis, de ziekte van Parkinson en de ziekte van Huntington, pijnbeleving en cognitief functioneren zijn in volle gang. “In het algemeen kan gesteld worden dat er bij ieder ziektebeeld sprake is van een onderbehandeling van pijn.”, aldus Scherder.
vu |
